Alpenmeisjes, kaasfondue, zijspannen en wijn ?

De snelste vinoloog op 3 wielen, dat zou ik wel eens kunnen zijn. Of anders, de meest vineuze classic zijspanracer. Want dat doe ik dus in mijn vrije tijd als ik niet met wijn bezig ben. Racen met een classic sidecar in de Camathias cup, een competie in Europees verband. Geweldige hobby waarbij we in de zomer de circuits afreizen op het vasteland en in Engeland. Racen en gastronomie hebben natuurlijk niet zoveel met elkaar te maken maar soms is er een moment van overlappende interesses. Zijspandames die opeens ook dol zijn op wijn, of heel lekker kunnen koken en de heerlijkste happen uit hun camper toveren.

Zo waren we afgelopen zomer op de Varsselring, mooi stratencircuit in Hengelo waar internationale motorraces gehouden werden. Onze klasse stond daar ook aan de start. Leuk aspect van zo’n competitie is dat je bijna altijd met dezelfde club rijders bent, die uit heel Europa afkomstig zijn. Je weet van te voren nooit naast wie je dit keer terecht komt in het rennerskwartier. Wij stonden dit weekend ingeklemd tussen een enorme motorhome ven een Brits team en de stoere terreinauto met kampement van de Zwitserse Zita en Guido. Die rijden al jaren mee met een prachtig Ducati zijspan maar gek genoeg kende ik ze eigenlijk nog niet zo goed. Na een weekend lang samen sleutelen, biertjes drinken en racen weet je opeens veel meer van elkaar. Hahaha Zita dronk haar witte wijn gewoon uit zo’n mooie ouderwetse emaille koffiebeker, ik dacht vroeger dus inderdaad dat die de hele avond aan de koffie zat. Niets daarvan, gewoon net als ik aan de wijn! Gezellig stel dus. De races gingen voor ons helaas niet zo denderend, veel mechanische pech, maar het weekend was geweldig. Gepland was om zondag einde middag weg te rijden maar dat liep hopeloos mis, alles vertraagde en we besloten dan nog maar een nachtje te blijven staan. Onmiddellijk werden we uitgenodigd door onze Zwitserse buren om mee te eten.

Drie keer raden wat dan dus eet. Kaasfondue! En niet zomaar een gewone uit een pakje maar een zelfgemaakte vol met allerlei lekkers. Spek, uien, knoflook, natuurlijk wijn en ook een scheut bier deed ze erdoor. Dat doen ze speciaal om het wat lichter verteerbaar te maken, wist ik nog niet. Niet teveel maar een goede scheut bier maakt het wat minder ‘bakstenerig’. Als ware wijngek had ik natuurlijk nog wel wat lekker flesjes witte wijn mee. Grüner Veltliner uit Oostenrijk, zo eentje met een klein bittertje en niet al te veel zuur. Die doet het prima bij deze gevulde kaashap. Dank Zita, snelste meisje uit de Alpen, tot een volgende race !