Inspirerende vaders …..

Zijn we als klein meisje niet allemaal verliefd geweest op onze pappa? De eerste grote man in je leven? Of ben ik een hopeloze sentimentele romanticus? Laat ik je meenemen op reis.Door de tijd, naar 30 maart 68 jaar geleden. De geboortedag van mijn vader. Hij was een rasechte levensgenieter. Beter nog, een levenskunstenaar. Heeft alles wat in zijn leven zat er uit gehaald. Alsof hij wist dat het niet zo lang zou duren. Ik mis hem al 25 jaar en er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan hem denk. Herkenbaar? Hoop dat jouw vader net zo belangrijk voor je was.

Mijn liefde voor wijn, eten en genieten komt grotendeels bij hem vandaan. Als gescheiden vader moest hij toch aan de bak, koken! Eerst samen boodschappen doen en daarna aan de slag met het grote kookboek van de huishoudschool. Jaja, z’n kookboek waar je de sperziebonen nog 20 minuten moest koken. Alles ging tot snot in de 70-er jaren. Dat kon én dat moest anders vonden wij. We gingen experimenteren met eten. En bereidingswijzen. Groentes ragfijn snijden, rauw eten of kort koken. Avontuurlijk met pasta, het tijdperk van de elleboogjes pasta met smac en tomaten saus waren wij al ver voorbij. Kant en klaar producten bestonden ook nog amper, de eerste potjes saus van Grand Italia verschenen langzaamaan bij de supers. Niet te vergelijken met vandaag de dag waar alles voorgesneden, voorgekookt, voorbedacht en nog net niet voorgekauwd is.

Het hoogtepunt van de avond was voor ons natuurlijk de wijn. Van die heerlijke simpele en wat boerse Côte de Roussillon uit een literfles. Afkomstig uit het diepe zuiden van Frankrijk. Gekocht bij de wijnhandel op de hoek. Trouwens, net als de melkboer en de slager, die zaten allemaal nog op de hoek. En ze kwamen ook nog alles aan huis brengen hahaha. Die wijn, die ging dus uit die literfles in een prachtige, facet geslepen karaf. Werd uitgeschonken in beeldige sjieke glazen. Zilver bestek, linnen servetten en het feest was compleet. Hij had geen rooie cent hoor die ouwe van mij maar hij maakte er wel een feestje van. Daar komt het dus door, mijn liefde voor lekker eten. Een mooi gedekte tafel. En natuurlijk mijn liefde voor wijn. Drink niet meer zo vaak een simpele boerse Roussillon, onze levenstandaard en smaak is wat meer ontwikkeld. Misschien kun je wel zeggen dat ik ook wat nuffiger ben geworden en is het goed om af en toe weer even terug naar de basis te gaan. De karaf die staat hier natuurlijk in de kast, welke wijn ik ga drinken vanavond? Een Côte de Roussillon natuurlijk.

Proost ouwe! Op alle inspirerende vaders.